Thuy Melissa Dao

Więcej o mnie:

Jestem pianistką, edukatorką i twórczynią projektów rozwojowych. Ukończyłam studia magisterskie z zakresu Piano Performance & Pedagogy na University of Iowa oraz MBA na Uczelni Łazarskiego. W swojej drodze połączyłam artystyczną intuicję z praktycznym podejściem do życia, dzięki czemu potrafię przekuwać wizję w realne i transformujące doświadczenia.

Przez lata tworzyłam inicjatywy, które budowały mosty między ludźmi i środowiskami. Jako dyrektorka projektu MindLight (2011–2019) wspierałam młodzież wietnamskiego pochodzenia oraz dzieci z niepełnosprawnością wzroku poprzez muzykę, edukację i rozwój kompetencji życiowych. Byłam również prekursorką Pozytywnej Dyscypliny w Polsce oraz wspierałam rozwój metody coachingowej Points of You jako Country Leader w Wietnamie.

Dziś najbliższa jest mi praca poprzez Resonant Healing — podejście oparte na współczesnej neuronauce i uzdrawiającej mocy empatycznej relacji. Poprzez uważną obecność, głębokie dostrojenie i ciepłe towarzyszenie pomagam ludziom odzyskać kontakt ze sobą, regulować układ nerwowy i odnajdywać wewnętrzną równowagę.

Bliska jest mi również idea alchemii wewnętrznej — procesu, w którym trudne doświadczenia mogą stać się źródłem siły, świadomości i dojrzałości. Wierzę, że ból może przemienić się w mądrość, zagubienie w klarowność, a kryzys w początek nowego życia.

W centrum mojej pracy zawsze stoi unikalność każdego człowieka. Każdy z nas niesie własną historię, wrażliwość, tempo i sposób przeżywania świata. Dlatego nie pracuję według schematów — spotykam każdą osobę indywidualnie, z szacunkiem, ciekawością i uważnością na to, co w niej niepowtarzalne.

W procesie transformacji szczególne miejsce zajmują życzliwość i ciepło wobec siebie. Wierzę, że trwała zmiana nie rodzi się z presji ani wewnętrznej walki, lecz z łagodnego spotkania z tym, co zranione, zagubione czy zmęczone. To właśnie współczucie dla siebie tworzy przestrzeń, w której może pojawić się prawdziwe uzdrowienie.

Muzyka pozostaje ważną częścią mojej pracy z ludźmi. Traktuję ją jako język emocji, intuicji i głębokiego kontaktu ze sobą — subtelne narzędzie, które pomaga otwierać serce, regulować napięcie i docierać tam, gdzie nie zawsze sięgają słowa.

Jeśli czujesz, że utknęłaś w melancholii, zmęczeniu lub historii, która wciąż się powtarza, a jednocześnie w głębi serca przeczuwasz, że istnieje coś więcej — więcej lekkości, sensu, spokoju i życia — jesteś serdecznie zaproszona. Czasem jedno życzliwe spotkanie wystarczy, by rozpocząć nowy rozdział.

Moją misją jest tworzenie przestrzeni, w których człowiek może poczuć się naprawdę zobaczony, wrócić do własnej harmonii i odkryć, że to, czego szukał na zewnątrz, od dawna czeka w nim samym.

Prowadzę sesje w języku polskim, angielskim i wietnamskim.

Tam, gdzie cisza pachnie świtem,
gdzie światło osiada lekko
na powiekach poranka,
a muzyka jak ciepły oddech
przechodzi przez serce—

Idę.

Że w każdym człowieku,
nawet zmęczonym drogą,
nawet zagubionym wśród dni,
drzemie łagodne źródło —

Wierzę.

Ukryte pod warstwą trosk,
pod pyłem pośpiechu,
pod ciężarem cudzych słów.

Źródło spokojne, 

jasne,

nieugaszone.

Czasem trzeba tylko
czyjejś łagodnej obecności,
chwili bez pośpiechu,
aby znów usłyszeć
jego cichy nurt.

Przychodzi wtedy

jak zmierzch.

Nie straszy ciemnością,
lecz otula.

Siada obok.

Milkną słowa.
Oddech przypomina ciału,

że jest domem,

nie polem bitwy.

Bardziej w dotyk światła

niż w twardość kamienia,
bardziej w szept
niż w rozkaz,
bardziej w czułość

niż w walkę—

Wierzę.

Jak ból kruszy się w dłoniach czasu
i staje się perłą.
Jak noc,
która zdawała się bez dna,

rodzi srebrny brzeg poranka—

Widziałam.

Nie prowadzę nikogo drogą wyznaczoną.
Każda dusza ma własne gwiazdy,
własne pory kwitnienia,
własny rytm falowania.

Dlatego spotykam Cię
bez formy,
bez oczekiwań,
z otwartym miejscem
na Twoje łzy,
na śmiech,
na drżenie serca,
na ciszę.

Muzyka bliska mi jest
jak siostra z dawnych snów.
Wie, jak otworzyć okno w piersi,
jak rozplątać lęk,
jak przypomnieć dłoniom,
że mogą znów ufać światu.

Jeśli więc niesiesz w sobie smutek
lekki jak mgła
i ciężki jak kamień,
jeśli budzisz się w historii,
która wciąż powraca,
a jednak gdzieś pod skórą czujesz,
że istnieje więcej —
więcej światła,
więcej oddechu,
więcej życia —

Przyjdź.

Może wystarczy
spotkanie,
spojrzenie pełne łaski,
chwila,
w której naprawdę zostaniesz zobaczona.

Abyś mogła wrócić do siebie

cicho,
łagodnie,
jak wraca serce
do własnego rytmu.